छेडला जाऊन ही सतार एवढा सुरेल प्रतिसाद का देते..

मार खाऊन ही तबला आपल्याच तालामधे का असतो..

क्रुतघ्न वागलेला असून ही एखाद्या कडून कृतज्ञतेचि अपेक्षा का ठेवली जाते...

स्वभाव अजुन काय म्हणणार याला...

उत्तर माहीत असून हजारदा एक च प्रश्न का छळतो..

परत कोरडी होणार हे माहीत असून ही पाऊस का एवढा जमीनीला भिजावतो..

कोणी दिसणार नाही माहीत असून ही नजर तिथे च का शोध घेते..

सवय अजुन काय म्हणणार याला...

कधी फिरतो जुन्या रस्त्यांवर शोधत ओळखीच्या पाऊलखुणा...

खुणा सापडो अगर न सापडो नवीन ठसे नक्की उमटतात...

परत वाटला तर शोधण्यासाठी...

जिथे चुकलेल्या आज वर मनसोक्त हसलो..

तिथेच अनोळखी उद्या ला एकत्र साद घातली..

नव्या वाटा नवी गावा धुंडाळत चार दिशा ना ही गेलो..

आज परत त्या जुन्या रस्त्यानी आठवण करून दिली आहे सगळ्याची..

एकदा एका रात्री म्हणला मांडावा हिशोब चुकलेल्या गणिताचा

सोबतीला घेऊन चंद्र आणि चांदण्या...

ती रात्र च अमावस्येची निघाली..

कधी तुटली जिथे स्वप्ना त्यानी बनवली त्याची नक्षी...

कधी फाटलेल्या उद्या ला ठीगळ त्यानी लावली...

जिंकून हरणा आणि हरून जिंकायला यानीच तर शिकवला....

नशिबा ने मिळते म्हणतात पण मला खरच लाभलीये अशा लोकांची मैत्री...

मनातले बोलायचे असून गप्प राहण्याची आगतिकता..

हजारोंच्या गर्दी मधे भयाण शांतता..

या शांततेला "subtitles" का नसतात..