ना इर्षा कोणी पुढे गेल्याची..

ना खंत मागे राहिल्याची...

मैलाचा "दगड" म्हणून मिरावण्यापेक्षा

अपयशी "माणूस" म्हणून ठोकारलेला परवडला मला...

दुष्काळ पडलाय.. पाण्याची कमतरता आहे..

कोणी डोळ्यांवर धरण का नाही बांधत...

तू तुझा मार्ग शोधलास..

मला माझा रस्ता सापडला..

कधी वाटा जुळल्या तर भेटू...

तुझ्या साठी रिमझिम धारा.. माझ्यासाठी आभाळ च फाटला..

तू तोडून गेलास तो तुझपरी कच्चा धागा..

माझ्यासाठी आयुष्याचा दोर होता..

तू गेलास आणि सगळे झाले बेईमान माझ्याशी...

तू असताना हसवायचा हा पाऊस मला...

आता खिडकीतून वेडावून बघ ना कसा रडवतोय मला....

मी असल्याने ना फरक पडला तुला...

ना मी साथ नसल्याची खंत...

उधळून दिल्यास ना माझ्या खुणा सगळ्या तू...

माती मधे माती झाली त्याची.. शोधून कुठे शोधणार....

उभे शब्द.. आडवे शब्द...

चौकटी मधल्या रिकाम्या जागा...

आयुष्याचे असे कोडे होईल वाटला नव्हते...